Przedszkole Publiczne

INNOWACJE PEDAGOGICZNE

 

W naszych oddziałach, aby zwiększyć aktywność dzieci korzystamy z różnych innowacyjnych programów nauczania. W swojej pracy korzystamy z  następujących programów:

logo

Innowacja pedagogiczna „Jelonkowo-tabletowo”

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom współczesnego świata postanowiliśmy w Naszym przedszkolu wprowadzić elementy edukacji informatycznej. Dwa razy  w miesiącu będą prowadzone zajęcia z wykorzystaniem tabletów na podstawie opracowanego programu  rocznego.   Prowadzenie zajęć z tabletami ma na celu wzbogacenie oraz uatrakcyjnienie warsztatu dydaktycznego o treści rozwijające umiejętności i zainteresowania przedszkolaków, pokazanie, że to nie tylko gadżet, ale i wspaniałe narzędzie w edukacji, także dla najmłodszych uczniów. Wykonywanie zadań przyczyni się do upowszechnienia wiedzy na temat bezpiecznego korzystania z nowoczesnych technologii oraz kształtowania dobrych nawyków cyfrowych. Zajęcia te mają również pozwolić na większe wyrównanie szans na starcie edukacyjnym dziecka. Niewątpliwe nauka i zabawa z tabletem w przedszkolu przyczyni się do uatrakcyjnienia zajęć, co dodatkowo pobudzi i zmotywuje dzieci do działania oraz ułatwi dzieciom  podjęcie nauki informatyki w klasie pierwszej.

 

logo klucz do uczenia

Moduł “Konstrukcje”

Rozwija u dzieci umiejętność planowania; artykułowania swoich planów; analizowania struktury obiektów (np. budynków, mostów, ogrodzeń, itp.) oraz analizowania relacji pomiędzy różnymi częściami obiektów. W tym celu dzieci uczą się, jak korzystać z ważnego narzędzia mentalnego. Jest nim jest schemat (narysowany plan lub konstrukcja), funkcjonujący jako wizualny model obiektu, który dzieci mają zbudować same przy pomocy zestawu modularnych klocków do budowania. Poprzez wykorzystanie wielu schematów w różnorodnych zadaniach dzieci uczą się, jak patrzeć na przedmioty z różnych perspektyw i myśleć starannie o tym, co muszą zrobić, żeby zbudować daną konstrukcję, zanim przystąpią do jej budowy”.

KORZYŚCI WYNIKAJĄCE Z TEGO PROGRAMU

Kluczową zaletą programu jest możliwość rozwijania koncepcji matematycznych i językowych, ponieważ program wymaga zastosowania bogatego słownictwa matematycznego w praktycznym, wizualnym kontekście. Mówiąc o swojej pracy dzieci stykają się z matematycznym słownictwem, które obejmuje nazwy klocków (brył) oraz dwuwymiarowych figur, którym one odpowiadają na planach; z takimi nazwami, jak: „krawędź”, „bok”, „róg”, „płaszczyzna”, „płaski”, „prosty”, „zakrzywiony”, „plan”, „widok z przodu”, „podobny”, „różny”; z nazwami czynności, jak: „równoważyć”, „budować”, „łączyć”, „scalać”, „rozbierać”, „układać na sobie”, „zwiększać”, „zmniejszać” oraz z przysłówkami i wyrażeniami przysłówkowymi, jak: „na górze”, „na lewo”, „na prawo”, „obok”, „pod”, „ponad”, „za”, „przed”, itp. Dzieci uzyskują również praktyczne zrozumienie fizycznych właściwości kształtów, co pomaga położyć podwaliny pod umiejętność dokonywania pomiarów.

Źródło: http://www.kluczdouczeniasie.pl

Moduł – Logika

 

Program wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej “Klucz do uczenia się” jest oparty na pedagogice wybitnego rosyjskiego psychologa, zwanego „Mozartem rosyjskiej psychologii”, Lwa Wygotskiego. Teoria poznania i nauczania Lwa Wygotskiego, zakłada, że w procesie edukacji dzieci najważniejszy element stanowi rozwinięcie umiejętności uczenia się, czyli przygotowywanie do korzystania ze swojego potencjału umysłowego.

Moduł „Logika” pozwala dzieciom widzieć niewidoczne strony przedmiotów, określać i porównywać ich różne cechy oraz znajdywać relacje pomiędzy grupami lub klasami przedmiotów, przy pomocy sekwencji, uogólnień i klasyfikacji.  Pozwala małym dzieciom zrozumieć wizualnie pojęcia logiczne, następnie wykorzystać te pojęcia w celu rozwiązywania problemów.

Klucz do uczenia się, moduł „Logiki”, oferuje różnorodne sposoby wprowadzenia dwóch elementów logicznego myślenia: klasyfikacji i pozycjonowania. Co wyróżnia ten program, to wprowadzenie prostych obręczy grupujących, drzew klasyfikacyjnych i diagramów Venna. Takie diagramy, razem z różnorodnością pozostałych pomocy wizualnych oraz „pośredników zewnętrznych”, wykorzystywane są jako modele wizualne, które pomagają małym dzieciom „widzieć” pojęcie logiczne i jego związki bez potrzeby użycia wielu słów. Zabawy w tym programie pozwalają dzieciom analizować przedmioty i wydarzenia, rozpoznawać ich najważniejsze cechy charakterystyczne i klasyfikować je, myśleć sekwencyjnie i wyciągać wnioski.

opracowanie J. Wojtulska

Metoda aktywnego słuchania muzyki Batii Strauss

Metoda aktywnego słuchania muzyki została stworzona przez Batii  Strauss, która propagowała muzykę klasyczną oraz ludową różnych krajów. Przez aktywne słuchanie muzyki  metoda Batii Strauss pozwala na przybliżenie dzieciom muzyki klasycznej. Dzieci aktywnie słuchają, to znaczy do  słuchanego utworu wykonują proste ruchy, gesty, pląsy  proponowane przez nauczyciela.

Metoda aktywnego słuchania muzyki wg Batii Strauss polega na łączeniu różnych form aktywności muzycznej: słuchanie, granie, tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy, dramy i różnych form plastycznych. Takie działanie pozwala dzieciom w sposób niewerbalny odkryć różne aspekty dzieła muzycznego: formę, tempo i rytm oraz dynamikę i barwę. W trakcie  aktywnego słuchania muzyki dzieci mimowolnie poznają strukturę utworu muzycznego,  poprzez różnicowanie jego części, powtarzanie elementów. Dzięki tej metodzie dzieci kształcą swoją wyobraźnię dźwiękową, odczuwają i przeżywają radość wspólnoty tworzenia. W danym utworze muzycznym mogą pełnić różne role. Raz występują w roli wykonawcy, a za chwilę wcielają się w dyrygenta. Według Batii Strauss słuchanie muzyki powinno zawierać jak najwięcej elementów i maksymalnie wykorzystywać dostępne środki wyrazu i ekspresji. Nie każde dziecko musi zostać muzykiem, nie każde może mieć słuch muzyczny, ale jeśli tylko chce aktywnie słuchać – może być muzykalne na poziomie podstawowym

opracowanie J. Wojtulska

Metoda symultaniczno–sekwencyjna

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania prof. Jagody Cieszyńskiej oparta jest na najnowszych badaniach neuropsychologicznych i długoletnich doświadczeniach terapeutycznych i logopedycznych autorki. Jest to skuteczna metoda nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Polega na nauce globalnego czytania sylab. Bardzo istotne znaczenie ma fakt, że praca tą metodą przybiera formę zabawy, w której maksymalnie wykorzystywana jest cała aktywność dziecka. Taka wszechstronna stymulacja sprzyja ogólnemu rozwojowi języka i pozwala na szybkie opanowanie czytania ze zrozumieniem. Metoda sylabowa wyzwala w dzieciach pozytywne nastawienie do czytania, a w późniejszym okresie życia ułatwia naukę. Czytanie ze zrozumieniem umożliwia dzieciom szybkie wykonywanie zadań szkolnych, dzieci uczą się w ciekawy i przyjemny sposób.

opracowanie J. Wojnowska- Wachowiak

 

38114

Moduł „Od bazgrania do pisania”

Jest to nowatorski program opracowany przez wybitnych pedagogów i psychologów angielskich, na podstawie teorii i badań Lwa Wygotskiego. ”. Jest to moduł, będący jedną z dwunastu części programu Rozwoju Poznawczego „Klucz do uczenia się.” Moduł „Od bazgrania do pisania” pomaga dzieciom w rozwinięciu umiejętności, jakich potrzebują zarówno do pisania jak i kreatywnego wyrażania się w pracy twórczej.
Ważną cechą programu jest wykorzystanie ćwiczeń do wzmacniania palców – „Gimnastyka Paluszków”, używanie „pierścieni do pisania”, aby zapewnić prawidłowe trzymanie ołówka i kredek przez dzieci. Dzięki realizacji poszczególnych sesji następuje przygotowanie mięśni rączki i nadgarstka Dziecka, do odpowiedniego prowadzenia kredki, pędzla, długopisu, pomaga wykształcić precyzyjną kreskę i przygotowuje rączkę Dziecka do precyzji w pisaniu liter.
Dzieci obserwują zjawiska, określają elementy wizualne zanim je narysują, namalują lub wymodelują w plastelinie. Rozmowy na temat prac pomagają rozwijać umiejętności komunikowania się, pewność siebie i dumę ze swoich osiągnięć.

opracowanie J. Wojnowska- Wachowiak

Moduł “Matematyka sensoryczna”

Moduł “Matematyka sensoryczna” rozwija umiejętności analizowania zewnętrznych cech przedmiotów, co pozwala budować podstawy do rozwijania umiejętności poznawczych dzieci. Moduł ten uczy dzieci rozpoznawać i posługiwać się kolorami, kształtami, rozmiarami. Dzięki ćwiczeniom, które zawsze przeprowadzane są w grupie dziecko potrafi nazywać cechy sensoryczne przedmiotów. Zajęcia te umożliwiają dzieciom rozpoczęcie szerszej analizy przedmiotów, porównywania, badania, zastanawiania się nad tym co nas otacza. Wszystkie ćwiczenia mają charakter praktyczny. Moduł „Matematyka sensoryczna” dostarcza fundamenty do nauki matematyki i jest uwielbiana przez dzieci.

opracowanie J. Wojnowska- Wachowiak

38115

KLANZA – METODA TWÓRCZEJ EKSPRESJI I SWOBODNEJ ZABAWY

KLANZA jest to metoda pedagogiki zabawy oraz jedna z najczęściej stosowanych w przedszkolu metod aktywizujących dzieci. Pedagogika zabawy uznaje przeżycie jako wartość i preferuje zdobycie pozytywnego doświadczenia lub doznania w trakcie pracy w grupie i z grupą. Zabawa jest także pełną emocji sytuacją, która pobudza do refleksji. Zdecydowanie unika bezsensownej rywalizacji, przypadkowych zwycięstw, konkurencji, w której jeden zwycięża, a reszta przegrywa. Zabawy uczą współdziałania współpracy, dostrzegania różnych
mocnych stron wśród uczestników grupy.
Pedagogika zabawy wykorzystuje urozmaicony zestaw propozycji, które mogą ożywić tradycyjne nauczanie. Poprzez tańce i zabawy integracyjne, które pomagają przezwyciężyć dziecięce lęki i obawy, pomaga osiągnąć poziom swobodnego komunikowania się. Przeżycie zadowolenia, radości pomaga osiągnąć harmonię i zwiększa poczucie przynależności do grupy. Tańce dają możliwość uwolnienia się od wewnętrznych napięć i niepokojów, dają ujście nagromadzonym emocjom. Wyzwalają aktywność ruchową, pozwalają dzieciom na budowanie poczucia własnej wartości, a animacja przy pomocy ruchu ukazuje klimat w innym świetle.
Zalety pedagogiki zabawy , wdrożone do praktyki dnia codziennego , oddziałują nie tylko na jakość wykonywanej pracy , w wielu przypadkach przynoszą dużą satysfakcję nie tylko
nauczycielom , ale również wychowankom .
• zastosowanie pedagogiki zabawy w przedszkolu kształtuje w dzieciach poczucie odpowiedzialności nie tylko za siebie , ale także za grupę , do której dana jednostka uczęszcza,
• zadania wychowawczo – dydaktyczne stawiane przed nauczycielami przedszkola , zakładają także dobrą współpracę z rodzicami . Organizacja uroczystości przedszkolnych , w których rodzice nie są tylko biernymi widzami , lecz angażują się razem z dziećmi we wspólną
zabawę , sprzyja integracji dzieci , rodziców i nauczycieli .
Środowisko przedszkolne jest podatne na zmiany i chętniej wprowadza do praktyki wszelkie innowacje . Wynika to z większej swobody programowej , umożliwiającej nauczycielowi
większą autonomię w działaniu.
Pedagogika zabawy – nowy kierunek w edukacji i wychowaniu jest skuteczną metodą we wszechstronnym rozwoju osobowości dziecka oraz bogate źródło nowych pomysłów, nowego
spojrzenia na metody wychowawcze.

 

METODA WERONIKI SHERBORNE W PRACY Z DZIEĆMI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Podstawowe założenia metody Weroniki Sherborne to rozwijanie przez ruch:
• świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,
• świadomości przestrzeni i działania w niej,
• dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu.

obrazek innowacje

Metodę Weroniki Sherborne można zaliczyć do niewerbalnych treningów interpersonalnych. Zajęcia w grupie są szansą na zdobywanie i wzbogacanie doświadczeń społecznych. Mogą pomóc dzieciom w nauce bycia z innymi, czerpania satysfakcji z różnych form kontaktów społecznych.
Metoda Weroniki Sherborne może być w zakresie profilaktyki dobrą formą pomocy dzieciom, młodzieży, dorosłym w różnych sytuacjach trudnych. Zapobiega powstawaniu zaburzeń, jeśli włączymy ją w program:
• przygotowania dziecka, które rozpocznie edukację przedszkolną,
• przygotowania dziecka rozpoczynającego naukę w szkole,
• zajęć integrujących grupę przedszkolną i klasę szkolną,
• przygotowania rodzin adopcyjnych i zastępczych do przyjęcia dziecka i jego pobytu w rodzinie,
• przygotowania młodych małżeństw do pełnienia roli rodziców.

Może też służyć jako sposób osiągania odprężenia:
• w zajęciach odprężająco-relaksacyjnych w trakcie zajęć szkolnych lub przed-szkolnych.
Oto lista potrzeb człowieka, których realizacja jest możliwa poprzez Metodę Ruchu Rozwijającego:
• poczucia bezpieczeństwa,
• rozluźnienia, relaksu, rozładowania napięcia,
• „dawania” i „brania”,
• akceptacji samego siebie,
• poczucia siły i własnej wartości,
• bliskiego kontaktu z innymi ludźmi,
• poczucia własnej energii,
• satysfakcji związanej z wysiłkiem fizycznym,
• mobilizacji do pokonywania trudności, do sprawdzania się w trudnej sytuacji,
• poznania swojego ciała,
• odkrywania własnych możliwości,
• odczucia energii własnej i energii drugiego człowieka,
• zaufania do siebie i innych,
• doznawania przyjemności, radości, zabawy,
• bliskości fizycznej drugiego człowieka,
• więzi z grupą,
• akceptacji swojego ciała,
• spontaniczności,
• pewności siebie,
• poczucia partnerstwa.

 

Bogdanowicz Marta, Kisiel Bożena, Przasnyska Maria: Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka. Warszawa 1994, WSiP.

Gimnastyka mózgu, czyli kinezjologia edukacyjna

 

do denisona

Kinezjologia Edukacyjna jest systemem umożliwiającym uczniom w dowolnym wieku rozwinięcie ich potencjalnych możliwości zablokowanych w ciele.
Mózg nie jest narządem symetrycznym – każda z półkul ma nieco inne zadania. Z kolei tylna część mózgu odpowiada za odbiór informacji, które jednak są niedostępne dla przednich części mózgu odpowiedzialnych za “nadawanie” czy też “ekspresję”.
Problem tkwi w tym, że w mózgu wypracowane zostają pewne ścieżki – to one są używane najczęściej – nawet gdy są niezbyt dobre i utrudniają uczenie się…

 Ćwiczenia “gimnastyka mózgu” mają na celu przywrócenie zablokowanych na skutek stresu, oraz wypracowanie nowych połączeń nerwowych, po których biegną impulsy do kory mózgowej, gdzie odbywa się właściwy proces uczenia się. Ta nieinwazyjna metoda poprawiania sprawności umysłowej istnieje już od 30 lat. Jest ona doskonałym sposobem na problemy szkolno-wychowawcze. Na świecie jest coraz bardziej popularyzowana.
Dr Paul Dennison (walcząc z własną dysleksją) opracował proste ruchy, które przynoszą korzyść każdemu uczącemu się. Ćwiczenia te przynoszą efekty w postaci poprawy koncentracji na zadaniach, poprawy koordynacji wzrokowo-ruchowej, poprawy różnych umiejętności szkolnych (wysławiania się, czytania, liczenia, zapamiętywania cyfr, pisania), zwiększania zdolności manualnych, uaktywniania lewej półkuli mózgu, synchronizacji współpracy obu półkul mózgowych. Ćwiczenia te usuwają zmęczenie, energetyzują, odprężają i relaksują.

 

opracowanie: Joanna Wojtulska